Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011 20:00
IANOS Σταδίου 24

Έκθεση / Εικαστική εγκατάσταση

......ΕΚΘΕΣΗ ΕΡΓΩΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕ ΚΑΡΒΟΥΝΟ
«Remember your mortality»
Ο Θάνος Ανεστόπουλος στην πρώτη του ατομική έκθεση ζωγραφικής μας προσκαλεί
να διαβούμε μαζί του το κατώφλι για ένα προσωπικό σουρεαλιστικό σύμπαν.

Διάρκεια έκθεσης: 4-17 Ιανουαρίου 2011
Είσοδος ελεύθερη

Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΓΗ ΣΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΚΡΥΦΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠ ΤΑ ΣΤΗΘΗ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΚΥΛΑΝ ΜΕΣ’ ΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΧΝΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΓΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΒΓΩ ΕΞΩ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΛΥΘΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΩ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΠΕΝΘΙΜΟΥΣ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΠΟΥ ΣΤΡΑΓΓΙΖΕΙ ΑΠ’ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΑΝΑΒΡΥΖΕΙ Η ΠΗΓΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΣΙΩΠΗΣΩ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ Η ΦΩΝΗ ΣΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΨΩ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΩΧΡΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΙΣΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠ’ ΤΗ ΚΡΑΥΓΗ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ΚΙ ΟΧΙ ΣΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΜΙΚΡΗ ΠΛΗΓΗ ΣΟΥ

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ


ΤΩΡΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΟΠΩΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ
ΜΙΑ ΤΑΡΑΧΗ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ
ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΣΦΙΓΓΟΥΝ ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ
ΚΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΕΝΑ ΛΑΓΟΥΜΙ ΣΚΑΒΕΙ
ΚΑΙ ΤΡΥΠΩΝΕΙ ΤΡΕΧΩΝΤΑΣ

ΑΠΟ ΛΙΜΟ ΘΛΙΨΗΣ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΝΕ
ΤΟ ΓΕΡΙΚΟ ΠΑΡΑΙΤΗΜΕΝΟ ΤΡΕΝΟ
ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ
Η ΝΥΧΤΑ
ΑΝΑΣΗΚΩΝΕΙ
ΤΟΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ
ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑΤΗΣ
ΞΕΠΡΟΒΑΛΟΥΝ
ΛΑΜΠΩΝΤΑΣ
ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ
ΦΤΕΡΟΥΓΑΕΙ
ΕΞΩ ΑΠ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ
ΚΙ ΑΠΟΚΟΙΜΙΕΤΑΙ
Σ ΕΝΑ ΚΛΑΡΑΚΙ ΛΕΜΟΝΙΑΣ
ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΟΥ
ΑΥΤΙ...

Η ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΑΦΕΘΕΙ ΜΟΝΑΧΗ
ΣΤΗ ΚΑΘΕ ΒΡΟΝΤΗ
ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΣΙΔΕΡΟ ΠΟΥ ΜΑΣΑΕΙ ΤΗ ΓΗ ΜΕΣΑ ΜΟΥ
Η ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ

ΞΕΠΛΕΚΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ
ΚΙ ΕΓΩ ΕΞΑΚΡΙΒΩΝΩ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ
ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΑΝΕΠΙΣΤΡΕΠΤΗ
ΒΑΖΩ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΚΑΙ ΣΦΥΡΙΖΩ ΣΤΟ ΓΑΛΑΞΙΑ
ΠΟΥ ΚΡΕΜΙΕΤΑΙ
ΠΑΝΩ ΑΠ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ

ΕΧΩ ΑΦΑΝΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΖΩΗ
ΚΙ ΑΣ ΒΛΕΠΩ ΑΚΟΜΑ ΟΝΕΙΡΑ ΒΑΡΙΣΚΙΩΤΑ
ΚΙ ΑΣ ΠΙΝΩ ΠΟΝΟ ΚΙ ΑΣ ΒΑΡΙΑΝΑΠΝΕΩ ΣΑΝ ΦΑΦΟΥΤΗΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΝΘΥΜΗΣΕΩΝ

ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΤΟ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ ΣΩΡΙΑΣΜΑ

ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΤΩΡΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
ΟΠΩΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ
ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ
ΞΕΚΙΝΑ
ΚΑΙ Μ΄ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ


Θ. ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Read more: http://www.myspace.com/diafanaproduction/blog?page=3#ixzz0xn60sGTA

Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

ΚΟΝΙΑΚ ΜΗΔΕΝ ΑΣΤΕΡΩΝ

Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων.
Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
―έχει μεγάλη πείρα ο χαμός.
Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό
του ανώφελου.
Σιγά σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη
να δίνει ωραίες συμβουλές μακροζωίας
σε ό,τι έχει πεθάνει.

Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι
ενώπιον ανωνύμως ευθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελος;
Θα πεις
και πού δεν ήταν τότε θάλασσα.


ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Read more: http://www.myspace.com/diafanaproduction/blog?page=2#ixzz0xfyHlL2o

ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ


ΘΕΛΩ ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΩ ΑΣΠΡΕΣ ΚΟΛΛΕΣ.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΕΝΟΣ ΒΟΡΙΑ
ΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΨΕΙ ΜΟΥ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ.
ΜΙΑ ΑΓΡΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ
ΝΑ ΒΥΘΙΣΤΩ ΣΕ ΜΕΛΑΝΕΝΙΟ ΕΝΑ ΑΓΝΩΣΤΟ ΒΥΘΟ
ΝΑ ΧΤΥΠΗΘΩ ΜΕ ΦΘΟΓΓΟΥΣ ΚΥΜΑΤΑ
ΣΕ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΑΠΟ ΦΩΝΗΕΝΤΑ.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΠΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟΓΕΙΩΣΕΙΣ ΑΙΩΡΗΣΕΙΣ
ΣΕ ΓΑΛΑΖΙΟ ΟΥΡΑΝΟ ΓΕΜΑΤΟ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΑΤΑ
ΔΑΣΕΙΕΣ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΕΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΑ.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΜΙΑ ΔΙΨΑΣΜΕΝΗ ΓΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΒΡΟΧΗ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ.
ΘΕΛΩ ΒΟΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΩ
ΜΕ ΚΑΡΤΕΡΙΑ ΣΥΓΚΑΤΑΝΕΥΣΗ ΚΙ ΑΓΑΠΗ
ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΤΑ ΜΝΗΜΑΤΑ
ΣΕ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΩ
ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ Ν'ΑΠΛΩΣΩ
ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΘΑΓΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΗ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΙ
ΑΥΤΟΣ Ο ΟΜΟΙΟΣ ΜΟΥ ΤΟΠΟΣ.
ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΥΤΗ ΖΩΗ
ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΩ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΑΥΤΟΝ
ΠΟΥ ΤΡΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΓΕΛΟΥΝ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΣΤΙΣ ΡΟΔΙΝΕΣ ΠΑΛΑΜΕΣ ΤΟΥΣ
ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΝΑΠΟΘΕΣΟΥΝ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΨΑΣΜΕΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥΣ
ΤΑ ΧΑΡΤΙΝΑ ΛΕΥΚΑ ΟΣΤΑ ΜΟΥ ΝΑ
ΓΙΑΤΡΕΨΟΥΝ

Read more: http://www.myspace.com/diafanaproduction/blog?page=4#ixzz0xfvZDUyW
ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ
ΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΑΚΟΜΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΤΟΙΧΟΣ
ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΜΑΚΡΙΑ?

ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΑΛΥΝΩ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΧΕΡΙΟΥ ΜΟΥ?

ΥΠΟΚΛΕΠΤΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΠΛΕ ΚΛΕΙΔΑΡΙΕΣ ΕΝΟΣ
ΚΡΥΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ?

ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ
ΣΗΚΩΝΩ
ΣΤΗ ΠΛΑΤΗ ΜΟΥ
ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ

ΠΩΣ ΘΑ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΩΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ?

ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΤΟΙΧΟΣ
ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΟΥ?

ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΕΠΙΔΕΣΜΟΣ
ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ,ΛΑΜΠΕΡΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
ΠΑΡΗΓΟΡΟΝΤΑΣ
ΠΑΡΗΓΟΡΟΝΤΑΣ

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΤΡΟΜΕΡΟ ΤΡΟΜΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΑΝΟΙΧΤΟΣ
ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
ΝΑ ΜΠΗΚΕ ΜΕΣΑ Σ'ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΟ
ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Read more: http://www.myspace.com/diafanaproduction/blog?page=4#ixzz0xfuSOSvP
Η ΖΕΣΤΗ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ

Κράτησέ με σφιχτά η γη γυρνάει γρήγορα, αλλάζει
τα δάκρυά μας παγώνουν και πέφτουν χαλάζι
δώσε μου ένα φιλί, αυτή η εποχή με τρομάζει
ορχήστρα από κοκάλινα όργανα μοιάζει
Θυμάμαι έβλεπα ένα όνειρο, ο κόσμος σχέδια στα σύννεφα που
περνούσαν
είχαν τα χέρια ανοιχτά μια αγκαλιά γι' αυτούς που
μισούσαν
οι φάλαινες του ουρανού με γέλιο από δέντρο σε δέντρο
πηδούσαν
και μες το μπλε ωκεανό χιλιάδες πουλιά
κελαηδούσαν
Φόβισε με ξανά να συνηθίσω ν' ακούω τις εκρήξεις
η ζωή δεν έχει πια εκπλήξεις
σφύρα μου ένα σκοπό πιο γελαστό την καρδιά μου ν' ανοίξεις
ο γείτονάς μου πέθανε από τύψεις
Θυμάμαι η έρημος ήτανε δάσος γεμάτο από θράσος και λύκους σοφούς
οι καρδιές μας γεμίσανε πάθος, δεν έβρισκαν λάθος μονάχα κουφούς
την τελευταία φορά που σε είδα κοιμόσουν στις πέτρες μαζί μ' ερπετά
μου 'πες "ωραία η ζέστη των βράχων", σου είπα
"το κρύο θα έρθει μετά"
Θυμάμαι έβλεπα ένα όνειρο, ο κόσμος σχέδια στα σύννεφα που
περνούσαν
είχαν τα χέρια ανοιχτά μια αγκαλιά γι' αυτούς που
αγαπούσαν

Read more: http://www.myspace.com/diafanaproduction/blog?page=5#ixzz0xfso0diS
ΣΚΑΨΙΜΟ

Ανταλλαγμένες οι βρισιές
το σύρσιμο των φωνών μέσα μου
σαν φίδι που τυλίγεται στον λαιμό μου
κι αργώ να θυμηθώ
πως τον λαιμό της σφίγγει
...βραχνές οι αντιδράσεις μου...
Σκάβω λάκους κάτω από τα πόδια μου
πατάω σε τσιμέντο
μα σκόνη το αισθάνομαι
Και τα χείλη μας τα απομακρύνει η ατολμία μου
Πόσο σεβαστική θα 'θελα να 'ναι η σιωπή μου
Το άδειο μαξιλάρι είναι γεμάτο απ'το άρωμά της
Τα μικρά χεράκια της απόντα δεν είναι
Σφίγγουν στη φαντασία μου
στις δυό γροθιές τους τα μαλλιά μου
Λείπει,
μα είναι εδώ
Ας ασχοληθώ τώρα
με τους όμορφους κήπους μου
μέσα μου
για να της προσφέρω
τους ζωντανούς
καρπούς τους

Read more: http://www.myspace.com/diafanaproduction/blog?page=5#ixzz0xfrIEuh7
A FILETTA-SUMIGLIA

ΞΕΧΥΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΑΓΕΡΑ ΜΙΑ ΑΓΩΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΤΩ ΑΠ΄ΤΟΝ ΗΛΙΟ
ΑΒΥΣΣΑΛΕΕΣ ΟΙ ΣΙΩΠΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΝΙΣΜΕΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
ΣΚΛΗΡΟΣ ΠΙΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ,ΚΛΕΙΣΜΕΝΕΣ ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ

ΘΑ ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΕΣΑΕΙ ΤΟΥΤΗ Η ΠΑΡΕΑ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ
ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΠΟΥ ΞΕΥΦΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΛΑΜΨΗ
ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΚΛΗΡΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΑΒΑΣΤΑΧΤΟ ΠΟΝΟ
ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΡΩΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ,ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΤΙΣ ΕΣΠΕΡΙΝΕΣ

ΚΙ ΟΤΑΝ ΣΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ΄ΡΘΟΥΝ ΘΑ'ΧΕΙ ΓΕΡΑΣΕΙ Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ
ΚΑΘΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΤΟΥΤΗΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΘΑ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΠΑΝΩ ΤΗΣ
ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟ,ΠΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΜΥΧΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ,
ΘΑ΄ΧΕΙ ΜΕ ΣΕΝΑ ΚΑΠΟΙΑ ΠΙΣΤΗ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ

Μετάφραση από τα Κορσικανικά Δημήτρης Αναγνωστόπουλος

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

ΦΟΒΟΣ
ΑΠ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ
ΦΟΒΟΣ
ΑΠ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΤΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΙΑΣ ΤΗΣ
ΑΝ ΘΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ
ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΜΗΛΩΜΕΝΑ ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΓΟΝΑΤΑ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΜΗΛΟΦΩΤΙΣΜΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΟΥΝ ΦΥΛΛΑ ΦΟΒΟΣ
ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΝΥΧΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ
ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΠΟΥ ΤΥΛΙΓΟΥΝ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΤΗΣ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΚΛΑΔΙΑ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΤΩΡΑ
ΤΟΙΧΟΙ ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΟΙ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΟΥ ΓΕΜΙΣΕ ΜΑΥΡΑ ΠΟΥΛΙΑ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΝΙΓΗΡΟ ΑΓΕΡΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΜΑΥΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΛΑΛΙΑ
ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΛΑΝΙ
ΦΟΒΟΣ
ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡΙΑ ΠΟΥ ΠΗΞΑΝΕ ΤΟ ΔΑΚΡΥ
ΦΟΒΟΣ
ΜΗΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΙΚΗΘΕΙ
Ο ΦΟΒΟΣ
ΚΑΛΩΣ ΝΑ ΡΘΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΛΕΟΝ
ΚΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΕΙ ΑΓΡΙΑ Η ΟΜΟΡΦΙΑ
ΣΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ
ΑΠ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΜΕΡΤΙΚΟ

Θ.ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΕ ΕΝΑ ΑΔΕΙΟ ΠΟΤΗΡΙ

Σε λίγο τα πρόσωπα που έκλεψαν φως
θα μοιάσουν της θλίψης αέναος χορός
κι εμείς σιωπηλά θα ζητάμε συγγνώμη
απ’ τον ήλιο που φεύγει χωρίς να νυχτώνει.

Σε λίγο η πίκρα θα σκίσει τα χείλη
θα γίνουμε εχθροί οι καλύτεροι φίλοι
κι εμείς σκυθρωπά θα απαγγέλλουμε στίχους
μιας άθλιας γενιάς, ενός άοσμου πλήθους.

Σε λίγο θ’ αδειάσει κι αυτό το μπουκάλι
θα ψάξει στις τσέπες να βρει λίγη ζάλη
κι εμείς θα κλοτσάμε σκυλιά μες στους δρόμους
ψευτοπροφήτες που ανήκουμε στους υπονόμους.

Σε λίγο θα σκάψουν στο σπίτι από κάτω
θα βρούνε τις μνήμες μας κι έναν όμορφο γάτο
το πρώτο βιβλίο, τον πρώτο εφιάλτη
μια κούπα με τσάι και λίγο αχάτη.

Σε λίγο τα μάτια θ’ ανοίξουν το στόμα
να βγούνε οι λέξεις απ’ το άψυχο σώμα
θα δούμε με πόνο τις μνήμες να σέρνουν
και άσχημα νέα οι σκόνες να φέρνουν.

Μ’ ένα άδειο ποτήρι στο χέρι θα μένουν
αυτοί που να ζούνε μονάχα υπομένουν.

Read more: http://www.myspace.com/diafanaproduction/blog?page=5#ixzz0xR6JkAbK

Κυριακή, 22 Αυγούστου 2010

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ


ΠΩΣ ΘΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΚΟΙΤΑΝΕ

Η ΕΡΗΜΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ
ΟΤΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΜΑ ΤΗΣ
ΕΣΥ

ΤΥΛΙΓΜΕΝΟΣ ΤΩΡΑ ΣΕ ΜΕΡΕΣ ΘΟΛΕΣ
ΤΣΑΚΙΣΜΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΚΑΡΑΒΙΑ
ΟΙ ΦΛΕΒΕΣ ΣΟΥ

ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ
ΣΚΥΒΕΙΣ
ΕΚΕΙ
ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ
ΚΡΑΤΟΥΣΕΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
ΤΑ ΦΥΛΛΑ
ΤΑ ΝΕΡΑ

ΦΑΡΜΑΚΙ
ΛΙΘΑΡΙ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ
ΤΡΑΧΥΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ
ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ

ΚΑΙ Η ΣΑΡΚΑ ΣΟΥ ΑΦΗΝΕΤΕ
ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

ΑΥΤΗ Η ΦΩΛΙΑ ΣΕ ΔΙΑΛΕΞΕ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΑΦΑΝΙΣΕΙ
ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΡΥΨΕΙ

ΑΥΤΟΣ Ο ΥΠΝΟΣ ΣΟΥ ΑΦΗΣΕ
ΠΛΗΓΗ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΧΑΔΙ

ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟ ΣΤΟΜΑ
ΑΠ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
ΠΙΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙ

Θανος Ανεστοπουλος
ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΣΟΥ


ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΔΕΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ
ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ
ΚΙ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΣΑΝ ΠΡΟΣΑΝΑΜΜΑΤΑ
Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΟΣΥΝΗ
ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΖΕΣΤΑΝΟΥΝ
ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ
ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ

ΕΣΥ ΠΟΥ ΖΗΤΑΣ ΑΠ ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ
ΑΝΑΒΕΙΣ ΕΣΥ ΤΗΝ ΛΑΜΠΑ ΤΩΝ ΑΓΡΙΩΝ ΣΠΑΡΑΓΜΩΝ
ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ
ΤΟ ΑΣΑΡΚΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ
ΕΝΑΣ ΑΣΦΟΔΕΛΟΣ ΜΕ ΜΑΡΑΜΕΝΑ ΠΕΤΑΛΑ
ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ
ΤΗΝ ΘΑΥΜΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΗ ΣΟΥ
ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ
ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ ΟΛΟΦΛΟΓΗ ΚΡΑΤΟΥΣΕΣ
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΛΕΙΝΕΙΣ
ΜΕ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΜΥΣΤΙΚΑ
ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΣΟΥ

ΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ Η ΛΥΠΗ
ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΣΟΥ
ΚΙ ΑΣΕ ΜΕ ΕΜΕΝΑ…
…ΕΓΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΖΩ
ΣΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΣΟΥ.
ΣΑΝ ΑΘΛΙΟΣ ΣΚΥΛΟΣ
ΠΟΥ ΖΗΤΑΕΙ ΝΑ ΚΟΥΡΝΙΑΣΕΙ
ΣΤΑ ΠΛΕΥΡΑ ΣΟΥ…

Θ. Ανεστοπουλος

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

ΠΑΡ’ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ

ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΙΣ
ΝΑ ΔΙΠΛΩΝΕΙΣ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ
ΤΑ ΚΑΘΑΡΑ ΤΡΑΠΕΖΟΜΑΝΤΗΛΑ
ΜΕ ΕΞΟΧΗ
ΕΠΙΔΕΞΙΟΤΗΤΑ
ΔΙΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΚΑΘΑΡΑ
ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΗΔΙΟΥΣ
ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΕΣ
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ
ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ
ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ
ΓΥΑΛΙ
ΚΑΜΕΙ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥΣ
ΣΑΘΡΕΣ
ΜΗΝ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΙΣ
ΑΟΡΑΤΕΣ
ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΣ

ΜΙΑ ΠΟΛΗ
ΠΑΝΘΕΟΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΡΟΜΩΝ
ΚΑΙ ΑΓΟΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ
ΕΝΑ ΠΑΣΤΡΙΚΑ
ΣΤΡΩΜΕΝΟ ΤΡΑΠΕΖΟΜΑΝΤΗΛΟ

Η ΛΑΜΠΕΡΗ ΣΚΑΛΑ
ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟΝ ΕΝΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ

Η ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ
Η ΑΘΙΚΤΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ
ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ
ΣΤΙΓΜΩΝ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
…ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΠΟΙΗΜΑ
ΑΝ ΓΡΑΦΕΤΑΙ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ
ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ…


ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΒΛΑΣΤΙΣΕΙ


ΚΡΑΤΗΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΛΕΞΗ ΜΑΓΙΚΗ
ΣΑΝ ΦΩΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΖΩΟΦΟΡΟ
ΚΑΘΩΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ ΣΚΙΑΣΤΕΙ
ΚΑΙ ΑΙΜΑ ΘΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΦΟΡΟ

Η ΛΕΞΗ ΑΥΤΗ ΝΑ'ΝΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΝΑ ΣΒΥΣΕΙΣ
ΝΑ ΣΕ ΚΕΝΤΗΣΟΥΝ ΔΩΡΑΤΑ
ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΝΑ ΞΕΨΥΧΗΣΕΙΣ

ΜΑ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΓΗ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΘΕΙΣ
Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΒΛΑΣΤΙΣΕΙ
ΚΑΙ ΑΠ'ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΣΟΥ
ΦΩΣ ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ ΘΑ ΔΥΣΕΙ




ΜΑΛΛΟΝ
ΜΟΝΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ
ΜΟΥ ΖΗΤΑΕΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ
ΚΙ ΕΓΩ
ΖΗΤΑΩ ΕΝΑ
ΚΟΣΜΟ
Π Λ Α Τ Υ
ΚΑ ΜΙΑ ΑΛΑΛΗΤΗ ΛΕΞΗ
ΜΙΑ ΣΟΝΑΤΑ ΑΠΑΛΗ
ΜΙΑ ΚΛΕΜΜΕΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ
ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ ΗΔΟΝΗ
ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΑΠ'ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΚΙ ΕΝΑ ΟΥΡΑΝΙΟ ΠΟΥΛΙ


ΜΑΛΛΟΝ ΛΑΘΟΣ
ΜΕ ΔΙΑΛΕΞΕ
ΝΑ'ΝΑΙ ΜΟΝΗ Η ΖΩΗ ΜΟΥ
Η ΚΑΡΔΙΑ
ΓΕΛΑΕΙ
ΔΙΑΡΚΩΣ ΚΑΙ ΓΥΡΕΥΕΙ
ΜΑΛΛΟΝ ΤΩΡΑ Η ΖΩΗ ΜΟΥ
ΖΗΤΑΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΤΕΙ
Σ'ΕΡΜΟ ΚΕΛΙ

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=2#ixzz0uqiP2oym

ΘΝΗΤΟΣ


ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
ΜΙΑ ΠΟΡΝΗ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΓΛΩΣΣΑ ΠΥΡΙΝΗ
ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΕΥΘΥ ΒΕΛΟΣ ΣΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ ΤΗΝ ΑΚΡΗ
ΕΝΑ ΘΗΡΙΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΣΤΡΑΠΗΣ
Η ΛΑΘΟΣ ΘΕΣΗ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΙ ΠΟΥ ΣΙΓΟΛΙΩΝΕΙ ΣΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΟΥΣ
ΛΑΣΠΗ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΕΛΟΣ ΣΕ ΚΑΘΑΡΟ ΠΟΤΗΡΙ
ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΣΙΓΑΡΟ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΑΓΡΙΑ ΦΛΟΓΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΒΥΝΕΙ

ΑΧ ΚΟΣΜΕ ΕΣΥ ΠΟΥ ΣΙΩΠΗΛΑ ΚΡΥΦΑ ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΑΣ
ΒΟΥΒΑ ΝΑ ΤΟΛΜΑΓΕΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΦΩΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ
ΚΙ ΑΣΤΟΧΑΣΤΟ ΜΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΑ ΓΥΡΕΨΕΙΣ


Θ. ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ


Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=3#ixzz0uozaB4uQ




ΚΑΘΕ ΤΙ

ΚΑΘΕ ΗΧΟΣ
ΚΑΘΕ ΣΑΛΕΜΑ
ΚΑΘΕ ΒΟΗ
ΚΑΘΕ ΘΡΟΙΣΜΑ
ΚΑΘΕ ΑΝΑΣΑ
ΚΑΘΕ ΡΕΜΒΟΣ
ΚΑΘΕ ΑΦΑΤΗ ΩΡΑ
ΚΑΘΕ ΡΩΓΜΗ ΣΤΗ ΓΗ
ΚΑΘΕ ΒΟΓΓΗΓΜΑ
ΚΑΘΕ ΨΕΛΛΙΣΜΑ
ΚΑΘΕ ΨΥΘΙΡΟΣ
ΚΑΘΕ ΣΤΕΓΗ ΕΙΡΗΝΗΣ
ΚΑΘΕ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ
ΚΑΘΕ ΧΥΜΟΣ ΚΑΡΠΟΥ
ΚΑΘΕ ΡΙΖΑ
ΚΑΘΕ ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΑ
ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΚΕΛΙΑ ΑΙΜΑΤΟΣ
ΚΑΘΕ ΑΝΑΔΥΣΗ
ΚΑΘΕ ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΜΕΝΟ ΓΥΑΛΙ
ΚΑΘΕ ΚΑΜΑΡΑ
ΚΑΘΕ ΤΙΤΙΒΙΣΜΑ
ΚΑΘΕ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΚΑΘΕ ΑΘΩΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ
ΚΑΘΕ ΓΝΕΦΟΣ
ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΗ ΠΤΥΧΗ
ΚΑΘΕ ΑΠΟΥΣΙΑ
ΚΑΘΕ ΚΕΡΙ
ΚΑΘΕ ΣΑΡΚΑ ΚΑΘΑΡΗ
ΚΑΘΕ ΔΥΣΗ
ΚΑΘΕ ΑΝΑΤΟΛΗ
ΚΑΘΕ ΦΩΤΡΙΝΟ ΛΙΒΑΔΙ
ΚΑΘΕ ΜΑΓΟΥΛΟ ΣΑΝ ΜΗΛΟ
ΚΑΘΕ ΤΙ
ΑΠ'ΤΑ ΚΑΘ ΗΜΩΝ
ΕΣΕΝΑ
ΕΣΕΝΑ ΟΡΙΖΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΝΑ
ΕΣΕΝΑ
ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ
ΘΥΜΙΖΕΙ


Θ. ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=3#ixzz0uofdv5R4




ΟΤΑΝ ΠΥΡΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΤΟΝ



ΣΤΗ ΓΗ ΣΑΝ ΕΜΒΡΥΟ ΔΙΠΛΩΝΕ



ΚΟΥΛΟΥΡΙΑΣΜΕΝΟΣ



ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΕΝΟΙΩΘΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ



ΓΕΝΝΙΟΤΑΝΕ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ



ΧΩΡΙΣ ΜΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=3#ixzz0uny4bMKT




..ΦΩΣ ΑΣΗΜΙ
ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ

ΜΠΡΟΥΤΖΙΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ
ΠΟΙΑ ΜΑΝΑ ΣΕ ΝΑΝΟΥΡΙΖΕΙ

ΜΕ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

ΑΝ ΧΑΜΗΛΩΣΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ
ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ
ΙΣΩΣ ΣΕ ΒΡΩ

ΙΣΩΣ ΤΟΤΕ ΜΠΟΡΕΣΩ
ΝΑ ΣΚΑΡΦΑΛΩΣΩ
Σ ΕΝΑ ΦΥΛΛΟ ΧΛΟΗΣ

ΙΣΩΣ ΤΟΤΕ ΜΠΟΡΕΣΩ
Ν ΑΝΟΙΞΩ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΩ
ΠΩΣ ΑΡΜΕΝΙΖΩ
ΣΑ ΒΑΡΚΟΥΛΑ
ΣΤΑ ΑΠΛΩΜΕΝΑ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΟΥ ΧΕΡΙΑ

ΙΣΩΣ ΤΟΤΕ ΒΓΕΙΣ
ΑΠ ΤΗΝ ΟΛΟΣΚΟΤΕΙΝΗ
ΚΑΜΑΡΑ ΣΟΥ
ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ
ΝΑ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΕΙΣ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΜΟΥ

ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ
ΝΑ ΚΛΑΙΜΕ ΜΟΝΑΧΟΙ

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=2#ixzz0unufXSSe




..ΑΓΡΥΠΝΙΑ
ΠΟΥ ΜΕ ΡΗΜΑΖΕΙ
ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΣ
ΣΤΑ ΑΓΡΙΑ
ΑΡΠΑΧΤΙΚΑ


ΟΝΕΙΡΑ
ΛΕΗΛΑΤΗΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ
Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΠΟΓΝΩΣΗ-
ΟΙ ΠΙΟ ΒΑΘΙΟΙ ΜΟΥ ΤΡΟΜΟΙ
ΥΓΡΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΣΚΟΝΙΣΜΕΝΑ ΣΕΝΤΟΝΙΑ
ΔΙΑΛΥΜΕΝΟΣ
ΑΦΗΜΕΝΟΣ ΣΤΑ ΑΥΠΝΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ
Η ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΠΟΓΝΩΣΗ-
ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ Μ ΑΡΝΗΘΗΚΕ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΕ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ
ΜΕ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΕΛΠΙΔΑ
ΤΗΝ ΝΕΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΠΙΟ ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ
ΠΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ
ΘΑ ΜΕ ΤΣΑΚΙΣΕΙ
ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΑΦΑΝΙΣΕΙ

ΗΣΥΧΟΣ ΤΩΡΑ ΔΙΝΟΜΑΙ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ
ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΔΙΑΨΕΥΣΗ

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=2#ixzz0unu3wNEf



..ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ
ΤΟ ΡΙΓΟΣ
Ο ΦΟΒΟΣ
Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ
ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΘΑΝΑΤΟ
ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ

-ΠΟΥ ΤΕΜΝΕΙΣ ΤΑ ΝΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ-

ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΟΥΤΕ ΗΛΙΟΣ
ΟΥΤΕ ΓΗ ΝΑ ΚΑΡΠΟΦΟΡΕΙ

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ
ΜΟΝΟ ΟΙ ΓΛΟΥΤΟΙ
ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ
ΜΕΝΟΥΝ ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΕΣ
ΣΕ ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΣΜΕΝΟ ΕΠΙΛΟΓΟ

ΧΩΡΙΣ ΕΣΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ
ΜΕΝΟΥΝ ΜΟΝΑΧΑ
ΤΟ ΚΡΥΟ Η ΤΟ ΖΕΣΤΟ
ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΣΟΥ

ΜΕΝΟΥΝ ΟΛΑ ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑ
ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΣΕ ΚΟΙΤΑΖΑ

ΜΕΝΕΙ ΤΟ ΑΔΕΙΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ
ΝΑ ΤΟ ΡΥΠΑΙΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΜΟΝΟ ΑΡΝΗΣΕΙΣ
ΚΙ ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΤΟΙΜΟΣ
ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ
ΑΠΟ ΚΕΝΟ ΕΚΜΑΓΕΙΟ

ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ
ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ
ΚΑΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΓΙΑΤΙ
ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ
ΕΣΥ
ΚΑΙ
ΕΓΩ
Τ'ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ
ΤΟ ΤΩΡΑ
ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ
...ΟΧΙ...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ
ΠΟΤΕ ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ
ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ
ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ
ΕΝΑΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟ







...ΚΑΙ ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ Σ'ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΑΣ....

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=2#ixzz0unskYlpv
ΒΡΟΧΗ
Ρ Ο Η
Β Ο Η




..ΔΡΟΜΟΣ
ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ ΑΠΟ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΩΝ ΣΤΕΝΑΓΜΩΝ ΤΟΥΣ
ΤΟΠΟΣ
ΠΟΥ ΕΞΟΡΙΣΑΝ ΤΑ ΑΝΟΝΕΙΡΕΥΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ
ΠΟΘΟΙ
ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΟΙ ΑΠΟ ΣΚΟΤΕΙΝΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ
ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΙΚΩΝ ΩΡΩΝ
ΜΕΤΑ ΑΠ ΤΑ ΧΙΛΛΙΑΔΕΣ ΓΕΥΜΑΤΑ
ΤΑ ΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ
Η ΣΑΡΚΑ
ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΠΟΥ ΑΣΦΥΚΤΙΟΥΣΑΝ
ΤΑ ΒΑΜΜΕΝΑ ΜΩΒ ΒΛΕΦΑΡΑ ΤΗΣ
ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑ ΚΙΛΑ ΤΟΥ
ΔΡΟΜΟΣ
ΠΟΥ ΕΛΙΩΣΕ ΑΠ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΟΥΣ
ΩΡΕΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ
ΣΤΗ ΛΑΣΠΩΜΕΝΗ ΖΗΝΩΝΟΣ
ΕΝΑ ΠΑΚΕΤΟ ΑΠΟ ΓΟΠΕΣ ΗΜΙΘΑΝΕΙΣ
ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΕΦΑΛΟ ΜΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗΣ ΠΟΡΤΑΣ
ΓΡΗΓΟΡΟΙ ΕΙΣΟΔΟΙ
ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ
ΕΞΩ
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΜΙΛΗΤΟ ΤΗΣ ΤΟΞΙΚΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
ΜΕΣΑ
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΑΝΤΖΩΜΕΝΟΙ ΑΠ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ
ΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΟΥ ΤΟΥ ΟΓΔΟΟΥ ΤΟΥ ΕΠ'ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΟΡΟΦΟΥ
ΠΑΝΩ
ΑΠ ΤΗΝ ΒΟΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΠΑΝΩ
ΑΠ ΤΟΥΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΘΑΝΑΤΟΥΣ
ΕΞΩ
ΠΑΝΤΑ ΒΡΕΧΕΙ
ΤΟΞΙΚΗ ΒΡΟΧΗ
ΤΟ ΔΡΑΜΑ
ΣΤΟΝ ΟΜΦΑΛΟ ΤΗΣ ΑΠΟΞΕΝΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ
ΜΕΣΑ
ΣΤΑ ΓΚΡΙΖΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
ΑΝΘΙΖΟΥΝ
ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ
ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendId=420679964&page=2#ixzz0unr7nN3r
TAKE A WALK...



O ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΝΕΩΝΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ www.musicpool.gr ΣΕ ΣΥΝΤΟΜΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΚΡΟΑΣΗ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ.(demos/σπανιο υλικο/ανεκδοτες εκτελεσεις/πρωτοτυπες συνθεσεις/ακυκλοφορητα/διασκευες/music scores για ταινιες/τραγουδια απο θεατρικες παραστασεις κ.α.)

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendID=420679964#ixzz0unpqjyTU




ΠΟΙΟΣ ΑΚΟΥΕΙ
ΤΗΝ ΛΥΠΗ
ΤΟΥΣ ΛΥΓΜΟΥΣ
ΠΟΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΩΝΕΙ
ΜΕ ΛΕΥΚΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ
ΚΑΛΠΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΤΟΙΚΕΙ Η ΑΦΘΟΝΙΑ
ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΝ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΤΡΕΛΛΑ
ΑΓΡΥΠΝΟΥΜΕ ΨΑΧΝΩΝΤΑΣ
ΤΑ ΣΦΑΛΙΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ
ΓΕΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΜΑΣ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΑΡΩΠΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ
ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΣΕ ΑΜΕΡΙΜΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ
ΕΡΩΤΙΚΩΝ ΑΝΑΣΑΣΜΩΝ
ΟΛΑ ΒΑΛΜΕΝΑ ΛΕΥΚΑ
ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ
ΠΑΣΤΡΙΚΑ
ΣΑΝ ΤΑ ΑΣΠΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΑ ΜΑΝΤΗΛΙΑ
ΠΟΙΟΣ ΑΚΟΥΕΙ ΤΩΡΑ
ΤΗΝ ΛΥΠΗ
ΤΟΥΣ ΛΥΓΜΟΥΣ







ΑΠΟΥΣΙΑ ΦΩΝΗΣ

ΤΙΣ ΣΙΩΠΕΣ ΞΕΧΩΡΙΖΩ
ΤΙΣ ΧΟΡΔΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ
ΤΙΣ ΓΔΑΡΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΛΕΞΕΙΣ
ΣΕ ΑΕΡΑΚΙ ΑΝΕΜΙΖΩ
ΣΤΗΝ ΗΧΩ ΤΟΥΣ ΛΥΓΙΖΩ
ΨΥΘΙΡΙΖΟΥΝ ΣΤΟ ΑΥΤΙ
ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΛΕΞΕΙΣ

ΑΠΟΥΣΙΑ ΦΩΝΗΣ


ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΟΧΗΣ

ΟΝΕΙΡΑ ΣΤΗ ΦΟΡΜΟΛΗ
Η ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ ΠΟΛΗ
ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΜΕ ΔΟΣΕΙΣ
ΟΙ ΜΟΝΟΤΟΝΕΣ ΜΕΡΕΣ
ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΤΡΥΠΩΝΟΥΝ
ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΜΟΥ ΛΕΞΕΙΣ
ΨΥΘΙΡΙΖΟΥΝ ΣΤΟ ΑΥΤΙ

ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΟΧΗΣ

Read more: http://blogs.myspace.com/index.cfm?fuseaction=blog.ListAll&friendID=420679964#ixzz0unlrhxL8



ΠΕΡΝΑΕΙ ΠΑΛΙ ΣΤΕΡΝΑ Ο ΚΑΙΡΟΣ
ΣΤΗ ΣΤΕΓΗ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ
ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΡΟΔΟΚΟΚΙΝΙΖΟΥΝ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ
ΤΑ ΨΗΛΑ ΧΤΙΡΙΑ Ο ΓΑΛΑΖΙΟΣ ΘΟΛΟΣ ΓΛΥΦΕΙ
ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΠΛΑΓΙΑΖΟΥΝ ΠΛΑΝΕΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΤΡΗ ΓΗ
ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΖΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ
Σ ΕΝΑ ΠΛΑΤΥ ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΕΛΑΟ
ΑΠΟΚΟΙΜΙΟΥΝΤΑΙ

ΠΛΗΓΕΣ ΑΠΟ ΦΡΙΧΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ
ΤΟ ΓΗΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΑΠ'ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥΣ
ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΕΓΓΟΣ ΧΟΡΤΑΙΝΩ
ΑΠ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ
ΚΑΙ ΠΙΑ ΔΕΝ ΒΡΕΧΕΙ ΔΙΧΩΣ ΛΟΓΟ
ΕΚΕΙ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΑΩ ΡΑΒΔΙ
ΚΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩ

ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΣΩΠΟ
ΤΡΕΜΑΜΕΝΑ ΔΑΧΤΥΛΑ
ΦΕΡΝΩ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ
ΚΙ ΑΓΓΙΖΩ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΥΠΗ
ΓΥΡΩ ΑΠ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ
ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΠΙΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΟΝΕΙΡΕΥΤΩ
ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ
ΠΟΥ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ

ΑΡΓΟΡΟΥΦΑΩ ΤΩΡΑ ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ
ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΘΑΜΒΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
ΤΩΝ ΛΑΜΠΡΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ

ΜΕ ΕΝΤΟΝΗ ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ
ΜΕ ΠΟΛΥ ΕΡΩΤΑ ΜΥΣΤΙΚΟ
ΜΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΤΗΣ
ΟΙ ΕΞΑΙΣΙΕΣ
ΜΕ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΑ Η ΗΔΟΝΗ
ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΠΟΥ ΓΕΛΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΗ
ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΚΑΘΕΤΑΙ
ΝΩΘΡΗ ΚΑΙ ΧΟΡΤΑΣΜΕΝΗ
ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ
ΝΑ ΒΡΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΑΥΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ
ΖΗΤΑ
ΝΑ ΤΗΣ ΧΑΡΙΣΕΙ ΕΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΓΙΞΩ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΤΗΣ
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ
ΘΑ ΘΕΛΑ
ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΥ ΚΟΨΟΥΝ
ΤΑ ΧΕΡΙΑ

ΔΕΝ ΗΣΥΧΑΖΩ
ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΠΕΙ ΑΝΑΠΟΔΟ Η ΣΩΣΤΟ
ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣ
ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΗΝ ΘΑΥΜΑΖΩ
ΚΙ ΟΛΟ ΜΙΛΩ
ΚΙ ΟΛΟ ΜΙΛΩ
ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΤΕ
ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΗΣ Μ ΑΡΕΣΕ ΝΑ ΣΙΩΠΩ

ΕΝΑ ΠΛΑΤΥ ΔΡΟΣΕΡΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ
ΤΡΕΧΕΙ ΤΩΡΑ ΠΑΝΩ
ΣΤΟ ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΙΔΡΩΤΟ
ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ
ΣΑΝ ΕΝΑ ΚΛΩΝΑΡΙ ΑΚΑΚΙΑΣ
ΠΡΩΙ
ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

ΣΤΑΖΕΙ ΟΛΗ ΑΠΟ ΗΔΟΝΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΜΑΣ
ΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΟΥΝ
ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ

ΤΟ ΣΤΡΩΜΑ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ
ΠΑΛΙ ΣΤΟΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΙΧΟ
ΤΑ ΚΕΡΙΑ ΘΑ ΑΝΑΝΕΩΘΟΥΝ
ΤΑ ΛΙΩΜΕΝΑ ΘΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΝ
ΜΑΖΙ
ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ
ΜΕ ΤΑ ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΑ ΝΕΑ
ΜΙΑΣ ΠΑΛΙΑΣ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΕΝΑ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΞΕΔΟΝΤΙΑΡΙΚΟ
ΠΟΥ ΑΡΓΑ ΑΡΓΑ
ΕΞΑΤΜΙΖΕΤΑΙ

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ
ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΗΣ
ΤΟ ΣΒΗΣΜΕΝΟ ΦΩΣ
ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ
ΤΟ 'Σ ΑΓΑΠΩ' ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΩ

Σ ΑΓΑΠΩ
-----------------------

ΚΑΝΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΕ
ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΗΘΗΚΕ
ΚΑΝΕΝΑ 'Σ ΑΓΑΠΩ' ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ
ΑΠΟ ΕΝΑ 'ΠΡΕΠΕΙ' ΜΙΑ 'ΣΥΝΗΘΕΙΑ'
ΑΠΟ ΕΝΑΝ 'ΦΟΒΟ'
ΜΙΑ' ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ'
ΑΠΟ ΜΙΑ ΆΦΗΡΗΜΕΝΗ ΩΡΑ'
ΑΠΟ ΜΙΑ 'ΚΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ'
ΚΑΝΕΝΑ
'Σ ΑΓΑΠΩ'
ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΕ
'ΑΝΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΜΕΝΟ'

ΤΟ ΄Σ ΑΓΑΠΩ' ΝΑ ΤΟ ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕΙΣ
ΜΟΥ ΛΕΓΕ
ΚΑΙ ΜΟΥ ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΖΕ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ
'...ΝΑ ΤΟ ΠΟΤΙΖΕΙΣ ΟΜΩΣ,
ΚΑΘΗΜΕΡΝΑ ΝΑ ΤΟ ΠΟΤΙΖΕΙΣ...'

Θ. ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ