Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΓΗ ΣΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΚΡΥΦΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠ ΤΑ ΣΤΗΘΗ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΚΥΛΑΝ ΜΕΣ’ ΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΩΧΝΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΓΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΒΓΩ ΕΞΩ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΛΥΘΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΣΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΩ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΠΕΝΘΙΜΟΥΣ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΠΟΥ ΣΤΡΑΓΓΙΖΕΙ ΑΠ’ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΑΝΑΒΡΥΖΕΙ Η ΠΗΓΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΣΙΩΠΗΣΩ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ Η ΦΩΝΗ ΣΟΥ

ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΨΩ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΩΧΡΟ ΚΟΡΜΙ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΙΣΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠ’ ΤΗ ΚΡΑΥΓΗ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ΚΙ ΟΧΙ ΣΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΣΟΥ
ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΟ ΜΙΚΡΗ ΠΛΗΓΗ ΣΟΥ